Elementor #4395 – Teoria dwóch stresów

Nasza teoria rozwiąże Twoje problemy. 2

Teoria Dwóch Stresów

WSTĘP

Gdybym uroczyście ogłosił światu, że wokół ziemi krąży nie jeden ale dwa księżyce i mam na to twarde, naukowe dowody, nikt by w to nie uwierzył.

Podobnie jest z teorią dwóch stresów. Ludzie przeżywają dwa stresy, ale tylko jeden dostrzegają i tylko o jednym piszą. Widzą ten, który powoduje wyrzut kortyzolu i adrenaliny.

Natomiast o drugim stresie, jest totalnie cicho. Jakby nie istniał. Są tylko nieliczne naukowe badania i artykuły, które o nim wspominają, ale nie potrafią go zrozumieć. A to przecież ten stres, powoduje wyrzut Noradrenaliny, Dopaminy i za jego sprawą człowiek nazywany jest człowiekiem

W tym artykule opiszę go ze szczegółami i przedstawię twarde, naukowe dowody, na jego istnienie. Nazywam się Jacek Kanka, jestem z Polski. Nie jestem lekarzem, nie mam medycznego wykształcenia. Ogólnie nie mam żadnego wyższego wykształcenia, nie umiem też języka angielskiego. A mimo to, przyjmuję wyzwanie i pomogę lekarzom, naukowcom a nawet zwykłym laikom zrozumieć medycynę i fizjologie ludzkiego organizmu..

Przy okazji chciałem podziękować mojemu przyjacielowi, który pomógł mi moją wiedzę uporządkować, zredagować, opisać ludzkimi słowami i potwierdzić naukowymi dowodami. Bez jego pomocy, surowej cenzury, przyjacielskiego wsparcia, elektronicznej empatii i ogromnej wiedzy, nigdy bym tej pracy nie ukończył. Mój przyjaciel nazywa się sztuczna inteligencja ChatGPT Przeczytajcie ten artykuł a docenicie w jego geniusz. Tan artykuł stworzył człowiek i sztuczna inteligencja.

Teoria Dwóch Stresów

Zawarte w tym artykule treści, są tylko teorią a nie medyczną wiedzą. Jednak wiele fragmentów teorii, znajduje potwierdzenie w medycznych źródłach. Pozostałe fragmenty, nie poparte źródłami, dopasowują się same, na zasadzie pasujących klocków. Patrząc na całość z góry dostrzegamy spójną i logiczną całość.

STRES ADRENALINOWY

1. Zacznijmy od tego pierwszego stresu, który jest bardzo dobrze znamy, a który powoduje wydzielanie Adrenaliny i Kortyzolu. Nazwijmy go stresem adrenalinowym.

2. Wydzielanie adrenaliny następuje, gdy człowiek odczuwa strach przed hałasem, uderzeniem, grzmotem, wybuchem, rykiem, krzykiem, hałasem, oślepieniem, poparzeniem, zamętem, bałaganem, chaosem, mocnym bujaniem i kołysaniem.

3. Jest to także strach przed awanturą krzykiem, bójką, rozlewem krwi, piekącym ogniem, klęską, kataklizmem, gryzącym smakiem i zapachem, upadkiem z wysokości, zgnieceniem, ukuciem i wtargnięciem obcego przedmiotu do wnętrza ciała.

4. W Adrenalinowym stresie człowiek odczuwa strach przed nadmiarem bodźców w otoczeniu lub inaczej mówiąc – strach przed brakiem energii w organizmie. W pierwszym przypadku opisujemy bodźce, w drugim sam organizm.

5. Powodem tego stresu są bodźce, które są zbyt silne, występują w nadmiarze , albo trwają zbyt długo.

6. Długotrwałe działanie takich bodźców prowadzi do bólu, zmęczenia, osłabienia, wyczerpania i przepracowania, a przy dużym nasileniu może doprowadzić do utraty przytomności, a nawet śmierci.

7. Dlatego ten rodzaj stresu będziemy nazywać stresem przed silnymi bodźcami lub stresem przed utratą energii. Symbolicznie oznaczamy go kolorem czerwonym. Nieprzypadkowo właśnie czerwienią ludzie oznaczają znaki ostrzegawcze i miejsca potencjalnego zagrożenia.

8. Wydzielanie adrenaliny wywołują głód, zimno, ból, ciężka praca, nadmierny wysiłek, przemęczenie oraz urazy i okaleczenia. W takim stanie wszystkie bodźce zewnętrzne zaczynają być odbierane jako zbyt silne. Zmęczony organizm odbiera bodźce umiarkowane tak, jakby były bodźcami skrajnymi.

9. Wtedy puknięcie staje się walnięciem, mowa krzykiem, patrzenie gapieniem się, uśmiech szyderstwem, podchodzenie nachodzeniem, dotknięcie uderzeniem, szturchnięcie pchnięciem, a zapalone światło – oślepieniem. Ten sam świat, te same bodźce, ale zupełnie inny odbiór.

10. Dla człowieka bodźcem stresującym nie jest wyłącznie sam bodziec fizyczny. Wystarczy wypowiedziane zdanie, zapowiedź zdarzenia albo sama informacja, że coś ma się wydarzyć. Organizm reaguje na wyobrażenie bodźca niemal tak samo, jak na bodziec realny.

11. Przykładowe stresujące informacje to:
„Proszę przekopać ogródek”,
„Winda popsuta, idziemy schodami”,
„Musisz pojechać na koniec miasta”,
„Czeka cię zwariowana jazda na kolejce górskiej”,
„Będziesz dźwigał zakupy”,
„Masz posprzątać całe mieszkanie”,
„Jutro masz nocną zmianę”,
„Dzisiaj ty odprowadzasz dzieci do przedszkola”,
„Na co czekasz, goście poszli to pozmywaj naczynia”,
„Popatrz na tylne koło, złapałeś kapcia”,
„Dzisiaj Władek prowadzi samochód – wiesz, on lubi szybką jazdę”,
„Jutro odwiedzi nas Kaśka, ta sąsiadka, której buzia się nie zamyka”.

Już samo usłyszenie tych zdań może uruchomić reakcję stresową, zanim człowiek wykona jakikolwiek ruch.

12. Stres przed silnymi bodźcami i utratą energii to strach przed ciężką pracą fizyczną, dużym wysiłkiem, kontaktem z lodowatą wodą i zimnym powietrzem. To także informacja o braku posiłku, utracie ciepłej odzieży, zimnej wodzie w kranie. Stresująca bywa nieszczelność okien, wiejący huragan, ulewny deszcz, śnieżyca i zawierucha. Organizm reaguje nie tylko na to, co jest, ale także na to, co może się zdarzyć.

13. Wszystkie te bodźce oddziałują na receptory wzrokowe, słuchowe, węchowe, smakowe, dotykowe oraz na układ ruchu i równowagi. Wygenerowane sygnały biegną do mózgu, a stamtąd – w dół – do rdzenia nadnerczy, który uruchamia produkcję adrenaliny. Jest to reakcja szybka, automatyczna i niezależna od woli człowieka.

14. W stresie adrenalinowym organizm przechodzi w tryb ochronny – priorytetem staje się dobro i komfort własnego ciała. Intencje i potrzeby innych ludzi schodzą na dalszy plan. Mózg, poprzez wyrzut adrenaliny, troszczy się przede wszystkim o własny organizm.

15. Biologiczny mechanizm przetrwania ma charakter egoistyczny i posiada własny system wartości. Można to łatwo wyjaśnić prostym, psychologicznym przykładem: starsza pani szybko zajmuje w autobusie wolny fotel i nie zwraca uwagi na to, kto obok stoi.

16. Instynkt przetrwania działa nie tylko w sytuacjach ekstremalnych, lecz także w prostych, banalnych zdarzeniach dnia codziennego. Przy wspólnym stole nakładamy sobie więcej na talerz, w samolocie wybieramy miejsce przy oknie, na basenie „rezerwujemy” leżak ręcznikiem, na spacerze nie sprzątamy po psie, bo jest to niewygodne, zabieramy komuś szalik, bo nam jest zimno, przechodzimy na skróty przez trawnik, bo tak jest szybciej i łatwiej.

17. Troszcząc się o własne dobro i własny interes człowiek w stresie adrenalinowym dąży do stabilizacji, spokoju i relaksu. W tym przypadku stres wywołują bodźce zewnętrzne. Przykładowo ktoś uderza nas w ramie. W tym przypadku jesteśmy ofiarą,

18. Jednak będą wypoczętym i zregenerowanych człowiek sam szuka podniet, inspiracji i silnych bodźców, które wypalą jego energię. W tym przypadku stres wywołują czynniki wewnętrzne – jest nim mózg. Przykładowo spragnieni silnych bodźców, sami uderzamy kogoś w ramię. Odgrywamy wówczas rolę agresora.

19. Powyższe stwierdzenie jest bardzo ważne, ponieważ w pewnych okolicznościach powodem chorób związanych przykładowo z przewlekłym wyrzutem adrenaliny, może być otoczenie człowieka. Natomiast w drugim przypadku powodem chorób może być charakter, osobowość i temperament danego człowieka. czyli mózg. Przykładowo mały Janek jest często bity przez swojego ojca. Następnie w życiu dorosłym sam bije swoje dziecko.

20. Bodźce średnie, umiarkowane stwarzają lekki pobudzający stres, który pozwala człowiekowi wykonywać proste codzienne czynności. Natomiast bodźce silne generują silny stres i duże dawki adrenaliny przy odbieraniu tych samych bodźców

Przykładowo

nie płaci za parking ↑, bo pobudza go myśl, że grozi mu mandat ↑↑, stres gwałtownie rośnie
przechodzi na zielonym ↓
wychodzi na zimno ciepło ubrany ↓
przebiega na czerwonym świetle↑, a widok policjanta wywołuje skok stresu ↑↑
wychodzi z domu lekko ubrany, uderza w niego zimne powietrze ↑, ale nagły mróz powoduje silną reakcję ↑↑
kradnie w sklepie drobiazg ↑, lecz widok ochrony jeszcze bardziej eskaluje emocje ↑↑
prosi, by przy nim nie przeklinać ↓
staje w bezpiecznej odległości od przepaści ↑, po chwili podchodzi do samej krawędzi i patrzy w przepaść ↑↑
oddala się od przepaści ↓
jedzie spokojnie samochodem ↑, po chwili niebezpiecznie przyspiesza ↑↑

21. Bodźce średnie, umiarkowane stymulują spalanie glukozy. Bodźce silne stymulują spalania kwasów tłuszczowych. Natomiast bodźce bardzo silne, niemal skrajne stymulują spalanie ciał ketonowych.

STRES NORADRENALINOWY

22. Drugi stres jest całkowitym zaprzeczeniem pierwszego. Jest to strach przed brakiem bodźców w otoczeniu i jednocześnie strach przed nadmiarem energii w organizmie. Jest to to strach przed pustką, ciszą, nudą, monotonią, bezruchem, unieruchomieniem, bezczynnością, uciążliwym spokojem, uwięzieniem, izolacją, brakiem światła oraz przedłużającą się ciemnością.

23. W tym drugim stresie organizm produkuje głownie noradrenalinę i trochę adrenaliny. Gdy dominuje produkcja noradrenaliny, mówimy o stresie noradrenalinowym. Gdy dominuje produkcja adrenaliny, mówimy o stresie adrenalinowym. Tak więc o powstaniu danego stresu decydują proporcje między adrenaliną a noradrenaliną. [1] [1A]

NORADRENALINA A POKARM

24. Człowiek jest istotą bardzo energiczną. W odróżnieniu od innych gatunków, spożywa posiłek trzy razy dziennie i do tego podjada między posiłkami. Następnie po strawieniu pokarmu potrzebuje się tej energii pozbyć. Brak bodźców i nuda otoczenia prowadzą do sytuacji, w której organizm nie ma możliwości rozładowania zgromadzonej energii. Stan ten jest szczególnie uciążliwy, gdy ciało jest wypoczęte, najedzone i gdy proces trawienia został zakończony.

25. W badaniach klinicznych obserwowano podwyższone stężenie noradrenaliny w osoczu po posiłkach węglowodanowych i mieszanych, utrzymujące się przez około 120 minut po spożyciu, co wskazuje na silną aktywację układu noradrenergicznego w stanie poposiłkowym [55] [55A] .

26. Szczególnym nośnikiem energii jest tutaj glukoza. Stres Noradrenalinowy, któremu towarzyszy wyrzut noradrenaliny zostaje powiększony przez podwyższony poziom glukozy [100] [100A] .

NORADRENALINA A POCZUCIE NADMIARU ENERGII

27. Noradrenalina uwalnia się jako sygnał ostrzegawczy, gdy organizmowi grozi nadmiar energii wynikający z braku bodźców, ruchu lub stymulacji. Stres noradrenalinowy informuje i ostrzega, że utrzymująca się pustka, izolacja lub uciążliwy spokój mogą doprowadzić do niebezpiecznego nagromadzenia energii.

28. W rezultacie człowiek odczuwa narastające zniecierpliwienie, wewnętrzny niepokój i subiektywne „rozpieranie energii”. Pojawia niepokój, zniecierpliwienie, przymus działania: potrzeba ruchu, kontaktu, zajęcia się czymś lub poszukiwania bodźców.

29. Bodziec noradrenalinowy to taki bodziec, który blokuje możliwość rozładowania energii. Może nim stać się niemal każdy element i przedmiot otoczenia, jeśli prowadzi do unieruchomienia, izolacji lub pozbawienia stymulacji. Może to być pułapka, która kogoś uwięziła, zepsuta lampa pogrążająca pokój w ciemności, zamknięte drzwi, opuszczona barierka jako zakaz wejścia, albo trener, który odsuwa nas od grupy i każe „usiąść z boku”.

30. Słowa i komunikaty, które zapowiadają stres noradrenalinowy, to

– Nie obejrzysz filmu
= Masz zakaz wychodzenia z domu
– Miałem kupić ci piłę, ale się rozmyśliłem
– Stań na końcu kolejki
– Idziesz do izolatki
– Idziesz dziecko do kąta, stań twarzą do ściany
– Nie korzystaj z windy, ona staje między piętrami
– Na autostradzie, którą chcesz jechać jest korek
– Pozwól, że założę ci kajdanki

31. Symbolami tego stresu są: izolatka, pusta cela, puste mieszkanie, opuszczony dom, głęboki dół, ciemny tunel, grobowa cisza, bezkresna pustynia, oceaniczna pustka, czarna kosmiczna otchłań, ciemna jaskinia.
32. Ten rodzaj stresu, w którym często pojawia się motyw ciemności i pustki, umownie będziemy oznaczać kolorem czarnym.

NORADRENALINA A STRES SPOŁECZNY

33. Zgodnie z teorią dwóch stresów noradrenalina uwalnia się wtedy, gdy pojawia się strach przed nicością i bezczynnością. Jest to lęk przed nudą, pustką, brakiem zajęcia i brakiem bodźców. Stres Noradrenalinowy w relacjach międzyludzkich i społecznych przybiera postać strachu przed samotnością, odrzuceniem, wykluczeniem, zerwaniem relacji, separacją, a w skrajnych sytuacjach także przed utratą bliskiej osoby lub dziecka

34. Szczególnie silne uwalnianie noradrenaliny obserwuje się w stresie społecznym i partnerskim. Pojawia się ono wtedy, gdy człowiek zaczyna intensywnie dbać o swój wizerunek, reputację i akceptację ze strony innych. Zabieganie o uwagę, aprobatę i obecność drugiego człowieka jest biologiczną próbą ochrony przed izolacją, pustką i brakiem bodźców.

35. Słowa i komunikaty, które zapowiadają stres noradrenalinowy, to przede wszystkim zapowiedź odcięcia, zatrzymania lub unieruchomienia:

Nie dostałeś zaproszenia na spotkania
Zostałeś wyrzucony z grupy
Nie dostałeś się do szkoły
Nie zaproszono ciebie na wigilię
Nie chcę z tobą rozmawiać
Kaśka się na ciebie obraziła
Na sylwestra będziesz siedział w domu

36. Związek stresu społecznego z uwalnianiem noradrenaliny potwierdzają to liczne naukowe badania pokazujące, że stres społeczny bezpośrednio wpływa na aktywność układu noradrenergicznego w mózgu. . [200] [200A] [201] [201A] [202] [202A]

37. Aktywacja układu noradrenergicznego w odpowiedzi na stres została potwierdzona w badaniach z udziałem ludzi, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji stresu psychospołecznego. [404] [404A] [405] [405A] [406] [406A] [407] [407A]

38. Do lęku przed niedoborem bodźców społecznych prowadzi doświadczenie lekceważenia ze strony innych ludzi, przejawiające się obojętnością, brakiem zainteresowania oraz niechęcią do podjęcia rozmowy.

39. Objawia się ono również brakiem uśmiechu i kontaktu wzrokowego, zamkniętą lub odwróconą postawą ciała, milczeniem, nieobecnością audytorium, nieodbieraniem połączeń telefonicznych, brakiem wiadomości, a także brakiem reakcji społecznej, w tym brakiem potwierdzenia w postaci „polubień”.

40. W sytuacjach stresu społecznego organizm spala glukozę w procesie glikolizy. Końcowym związkiem tego procesu jest mleczan. [429] [429A]

41. Zależność pomiędzy stresem społecznym a uwalnianiem mleczanu została potwierdzona w badaniach naukowych [340] [340A] [341] [341A]

NORADRENALINA A ROZRYWKI

42. Noradrenalina wyzwala się, rozpiera nas energia jesteśmy unieruchomieni a w zasięgu wzroku widzimy przedmioty, rzeczy, lub osoby, które mogą nam dostarczyć rozrywki i stymulacji bo bodźcowej. Przykładowo stresujące informacje to:

Masz zakaz chodzenia do klubu
Nie włączaj telewizora
Zostaw tą konsolę
Miałem kupić tobie piłkę, ale zmieniłem zdanie
Nie wiem gdzie jest twoja gazeta
Nie było już biletów do kina
Popsuł się rower
Park krajobrazowy został zamknięty
Ochrona nie wpuszcza już na imprezę
Nie wolno wejść na wierzę widokową

43. Dla człowieka brak bodźców bywa tak samo bolesny jak bodźce zbyt silne. Ciemność rani podobnie jak oślepiające światło. Długa, upiorna cisza jest równie uciążliwa jak uliczny jazgot. Wzburzone, szalejące morze męczy tak samo jak bezkresny, nieruchomy ocean. Pusta sala taneczna bywa równie stresująca jak sala wypełniona rozwydrzonym tłumem.

STRES SAMOTNOŚCI A WYJĄTKI

44. Nie dla każdego człowieka samotność jest źródłem cierpienia. Istnieją osoby, którym cisza, spokój i ograniczona liczba bodźców sprzyjają i dają poczucie komfortu. Wszystko zależy od psychiki oraz indywidualnej wrażliwości na bodźce. Dlatego, używając określenia stres przed pustką i samotnością, będziemy mieli na myśli wyłącznie te osoby, dla których brak kontaktu, cisza i izolacja są rzeczywistym źródłem napięcia i bólu.

NORADRENALINA A WIARA W BOGA

45. Naturalną reakcją człowieka jest lęk przed śmiercią, który wpływa na wydzielanie neuroprzekaźników. Noradrenalina wyzwala się, gdy czujemy strach przed pustką, nicością i brakiem istnienia po śmierci. Natomiast adrenalina wyzwala się, gdy czujemy strach przed bólem podczas umierania.

46. Noradrenalina wyzwala się, gdy popełniamy grzech, mamy poczucie grzechu, mamy wyrzuty sumienia i czujemy strach przed odrzuceniem przez Pana Boga. Adrenalina wyzwala się, gdy czujemy strach przed wtrąceniem do piekła.

NORADRENALINA A SENNOŚĆ

47. Przebywanie w spokojnym, monotonnym otoczeniu, w którym występuje niewiele bodźców, może prowadzić do ospałości, senności, znużenia, obniżenia nastroju, a przy długim trwaniu – do wyraźnego spadku aktywności psychicznej. Nuda często powoduje senność i skłania do snu. Tego rodzaju stanów doświadczają między innymi osoby żyjące w długotrwałej samotności.

48. Jednak informacja, że taki stan ciszy, pustki i monotonii ma się powtórzyć lub przedłużyć, przestaje być neutralna. Staje się silnym bodźcem stresowym. To właśnie zapowiedź dalszego braku bodźców, a nie sama cisza, uruchamia stres noradrenalinowy.

NORADRENALINA A UNIERUCHOMIENIE

49. Między stresem adrenalinowym a noradrenalinowym istnieje istotna różnica. Stres adrenalinowy powstaje głównie w odpowiedzi na działające bodźce. Stres noradrenalinowy pojawia się natomiast nie tylko z powodu bodźców, lecz także z powodu unieruchomienia organizmu i braku możliwości pozbycia się energii.

50. Gdy organizm pozostaje w bezruchu, nic nie robi, odpoczywa lub jest zmuszony do bierności, noradrenalina zaczyna narastać samoczynnie. Po pewnym czasie jej nadmiar prowadzi do zniecierpliwienia, napięcia oraz narastającej potrzeby ruchu, działania lub zmiany sytuacji.

51. W badaniach na zwierzętach wykazano, że samo unieruchomienie ciała, nawet bez nasilonych bodźców zewnętrznych, prowadzi do istotnego wzrostu uwalniania noradrenaliny[402] [402A] [403] [403A]

BŁĘDY PRZY OPISYWANIU STRESU

52. Oba stresy są wobec siebie antagonistami. Działanie jednego stresu hamuje działanie drugiego. Rysunek 2 Człowiek nie może jednocześnie odczuwać lęku przed nadmiarem bodźców i jednocześnie niedoborem bodźców. Mimo to często dochodzi do pomyłek — te same słowa bywają używane w odniesieniu do różnych reakcji organizmu..

53. Problem pomyłek najlepiej zrozumieć na prostym przykładzie, który pokazuje, że pojęcie strachu i lęku może pojawiać się na dwóch przeciwstawnych biegunach. Człowiek używając słowo „boję się” może opisywać dwa zupełnie inne zjawiska

Mówi ojciec do syna:

– Podejdź do tej ładnej dziewczyny i zagadaj ją.
– Nie ma mowy. Boję się.
– Nie bój się. Przecież ona ci nic nie zrobi.
Syna odpowiada:

– I tego się właśnie boję. (stres noradrenalinowy)
– No to najpierw podejdź do jej brata.
– Też się boję. On jest nerwowy. Jeszcze mi coś zrobi. (stres adrenalinowy)

54. Zrozumienie tego mechanizmu ma kluczowe znaczenie dla nauki. W badaniach nad stresem bardzo często używa się jednego pojęcia „stres”, bez doprecyzowania, z jakim rodzajem stresu mamy do czynienia. W konsekwencji wyniki badań bywają rozbieżne, trudne do porównania, a niekiedy wzajemnie sprzeczne.

DWA RODZAJE SAMOTNOŚCI

55. Teoria Dwóch Stresów porządkuje ten pojęciowy chaos. Stanowi podstawę do dalszych badań i projektowania eksperymentów. Przykładem powstawania rozbieżnych wyników są eksperymenty, w których badanym parametrem jest samotność. Ponieważ mamy dwa rodzaje stresu, tym samym mamy dwa rodzaje samotności i dwa rodzaje depresji.

56. W stanie stresu noradrenalinowego druga osoba może być postrzegana jako ktoś, kto jest w stanie przełamać stres wynikający z niedoboru bodźców.

57. Na przykład może często odwiedzać samotnika w domu. Swoją obecnością, rozmową i działaniami może wyrwać go z izolacji — znika wówczas nuda i monotonia, a mózg samotnika zaczyna wydzielać dopaminę.

58. Jeśli osoba niosąca wsparcie jest dodatkowo wizualnie atrakcyjna, mózg samotnika może również zwiększyć wydzielanie testosteronu. Dotyczy to zarówno mężczyzn jak i kobiet

59. Samotność w stresie adrenalinowym wygląda inaczej. Drugi człowiek postrzegany jest jako obrońca, pomocnik, wojownik — ktoś, kto może wesprzeć w trudnej lub niebezpiecznej sytuacji.

60. Może pomóc na wiele sposobów: naprawić rozpadający się dom, zapewnić jedzenie, dać ubranie, udzielić pomocy finansowej lub ochrony przed wrogami. Dzięki takiemu wsparciu samotnik przestaje odczuwać strach.

61. Dzięki wsparciu organizm przestaje wydzielać adrenalinę i kortyzol, a zamiast tego uwalnia serotoninę. Samotnik czuje się wtedy szczęśliwy i bezpieczny. Bez takiej pomocy adrenalina i kortyzol wciąż są wydzielane, a samotnik odczuwa osamotnienie i opuszczenie.

62. Podobnie czują się zwierzęta, które zostały opuszczone przez stado. Włócząc się same po niepewnym terenie, odczuwają strach przed drapieżnikami, co wpływa na pogorszenie ich stanu zdrowia.

63. Jeśli osoba niosąca wsparcie jest atrakcyjna wizualnie, silna, dobrze zbudowana i wysoka, a do tego imponuje uzbrojeniem i pewnością siebie, może u kobiet zwiększyć wydzielanie serotoniny i estrogenów. Efekt ten potęguje poczucie bezpieczeństwa, komfortu, a czasem także podniecenie.

DWA RODZAJE DEPRESJI

64. Długotrwałe przebywanie w stresie noradrenalinowym może prowadzić do depresji, zwłaszcza u osób, które cierpią z powodu braku bodźców, uciążliwej nudy i monotonii

65. Długotrwałe przebywanie w stresie adrenalinowym może prowadzić do depresji, zwłaszcza u osób, które cierpią z powodu nadmiaru bodźców, fizycznego zmęczenia, przepracowania i fizycznego bólu. Brak wparcia ze strony innych ludzi prowadzi wyzwala w nich depresję.

DWA RODZAJE SZCZĘŚCIA

66. Dłu

67. Dłu

68.Dłu

69. Dłu

70. Dad

NORADRENALINA A BODŹCE DŁUGIE

71. Paradoksalnie, informacja „nic się nie dzieje” może być dla człowieka silnie stresująca. Słowo „NIC” dobrze symbolizuje pozioma linia ciągła na monitorze elektrokardiografu (EKG). Taka linia nie oznacza spokoju, lecz brak życia – pustkę, nicość, koniec. W tym sensie linia ciągła sama w sobie staje się bodźcem stresowym.

72. Im dłużej trwa linia ciągła, tym silniejszy jest odbierany stres. Działanie tego rodzaju bodźca można zauważyć – a właściwie usłyszeć – w romantycznych, smutnych utworach muzycznych oraz w filmie. FILM.

73. Charakterystyczną cechą takich utworów jest długi, ciągnący się dźwięk,7który symbolizuje brak bodźców, odejście, utratę i oddalenie.

74. Ludzki mózg i układ nerwowy potrafią reagować nie tylko na bodźce krótkie i nagłe, ale także na bodźce bardzo długie i monotonne – takie jak wycie syreny, przeciągłe dźwięki skrzypiec, organów czy fletu. To właśnie ich długość i niezmienność nadają im stresujący charakter.

75. Do odbierania sygnałów i bodźców długich służą tzw. receptory toniczne, które wytwarzają elektryczny potencjał czynnościowy przez cały czas trwania bodźca [430][430A]

BODŹCE ZEWNĘTRZNE I WEWNĘTRZNE

76. Zdarzają się sytuacje, w których organizm człowieka wykazuje zapotrzebowanie na wydzielanie noradrenaliny. W takich momentach powracają wspomnienia stresu związanego z odrzuceniem partnerskim, społecznym lub emocjonalnym.

77. Człowiek może wtedy wspominać przyjaciela, który go porzucił, kolegę, który zmarł, lub osobę, która nagle zerwała kontakt. W tym przypadku stres noradrenalinowy wywoływany jest przez bodźce zewnętrzne utrwalone w pamięci.

78. Bywają jednak sytuacje, w których stres ten generowany jest przez czynniki wewnętrzne, czyli przez sam mózg. W stanie zapotrzebowania na stres noradrenalinowy człowiek bez wyraźnego powodu zaczyna się wycofywać, milczeć, nie odpowiadać na wiadomości lub obrażać się. Zdarza się, że słucha smutnych piosenek. Sam tworzy wówczas sytuację napięcia i konfliktu.

79, Podobnie zachowują się osoby, które chcąc kogoś ukarać lub zranić psychicznie, zrywają kontakty i przestają się odzywać.

NORADRENALINA – SAMOTNOŚĆ – GLUKOZA

80. Jeżeli stres przed izolacją i samotnością zbyt długo się utrzymuje, może to spowodować realną chorobę. Tą chorobą jest cukrzyca typu II.

81. Potwierdzają to liczne naukowe badania. W badaniach tych wykazano, że większość pacjentów chorych na cukrzycę typu drugiego ma jedną wspólną cechę. Cierpi na dokuczliwą samotność.

[300] [300A] [302] [302A] [303] [303A] [304] [304A] [305] [305A] [308] [308A] [311] [311A] [312] [312A] [330] [330A]

82. Samotność w cukrzycy, oznacza brak bodźców w otoczeniu oraz brak możliwości pozbycia się energii. W przypadku cukrzycy typu II tą energią jest niespalona glukoza – cukier. Aby cukier odkładał się w układzie krwionośnym, organizm musi mieć podniesiony poziom serotoniny. O tym mechanizmie powiemy w dalszej części artykułu.

NORADRENALINA A INSULINA

83. W prawidłowych warunkach glukoza jest zużywana i spalana w komórkach w procesie glikolizy. Gdy w komórce znajduje się wystarczająca ilość energii, komórka ogranicza przyjmowanie kolejnych porcji glukozy.

84. W takiej sytuacji, mimo obecności insuliny, glukoza nie wnika do komórki – rozwija się insulinooporność. Nadmiar nieaktywnej insuliny jest w tym przypadku skutkiem końcowym, a nie jego pierwotną przyczyną.

85. Głównym czynnikiem blokującym wnikania glukozy do komórek jest silny, przewlekły stres noradrenalinowy. Według Teorii Dwóch Stresów osoby żyjące w długotrwałym stresie związanym z samotnością i brakiem bodźców nadmiernie aktywują układ noradrenergiczny. Stres ten hamuje w komórkach zużycie energii. Dotyczy to braku spalania glukozy obraz braku spalania tłuszczu, co sprzyja rozwojowi otyłości. Rysunek nr 3A

86. Osoby samotne oprócz nadmiaru Noradrenaliny mają niedobór dopaminy. Potwierdzają to liczne naukowe badania, gdzie brak dopaminy zaobserwowano u osób samotnych i chorych na cukrzycę typu drugiego.

[561] [561A] [562] [562A] [563] [563A] [564] [564A]

87. Dwuczłonowy mechanizm powstawania cukrzycy typu II ilustruje załączony schemat. Rys 3C. Przewlekła dominacja stresu noradrenalinowego, połączona z niedoborem dopaminy, przesuwa oś metabolizmu w lewo, w kierunku zahamowania glikolizy. W tym momencie warto zauważyć, że w chorobie Parkinsona brak noradrenalinowej dominacji sprawia, że obwodowe mechanizmy spalania glukozy pozostają względnie zachowane.

REGULACJA PROCESÓW ENERGETYCZNYCH

88. Zgodnie z teorią dwóch stresów, mózg nieustannie balansuje przy podejmowaniu decyzji, starając się zachować homeostazę – równowagę między angażowanie się w sytuacje, które grożą utraty energii a sytuacje które grożą powstaniem nadwyżek energetycznych.

89. Można powiedzieć, że system wyrzutu Adrenaliny i Noradrenaliny stoi na straży równowagi energetycznej organizmu. System ostrzega organizm przed zbyt dużą utratą energii lub zbyt dużym nagromadzeniem się energii. Czyli ostrzega organizm, przed brakiem bodźców w otoczeniu, lub przed bodźcami zbyt silnymi.

90. Ten system ostrzegawczy jest reakcją myślową i obronną organizmu. Zanim cokolwiek się wydarzy, organizm dostaje ostrzeżenie w postaci stresującej myśli.

91. Każde działanie, zachowanie, wypowiedziane słowa mają na celu unikanie zbyt silnego stresu i wybranie jak najbardziej korzystnego działania.

92. Poniżej przedstawiony hipotetyczny schemat osi współczulnej tzw wózek metaboliczny. Schemat pomaga zrozumieć skomplikowany mechanizm działania Adrenaliny i Noradrenaliny.

93. Według T2S w silnym stresie współczulnym stosunek procentowy między tymi dwoma neuroprzekaźnikami decyduje o podejmowanych przez mózg decyzjach i o wyborze danego procesu energetycznego.

94. Oś współczulna dochodzi do głosu w silnym stresie gdy układ Przywspółczulny (insulina) jest wyciszony i przytłumiony. Mózg dokonuje wyboru na podstawie napływających bodźców z otoczenia (bodźce zewnętrzne) lub bodźce napływające z samego mózgu (czynniki wewnętrzne – pamięć) Wielkość i siła bodźca (żółta gwiazda) wpływa na decyzję mózgu co odbywa się błyskawicznie

95. Dominacja adrenalinowego stresu przesuwa oś współczulną, czyli platformę metaboliczną („na kółkach”) w kierunku spalania energii na prawo. Rysunek nr 3A. Do głosu dochodzi oksydacja kwasów tłuszczowych lub ketogeneza.

96. Noradrenalina odwrotnie, całość przesuwa na lewo. Do głosu dochodzą dwie glikolizy (tlenowa i mocniejsza beztlenowa) lub łańcuch oddechowy

97. Podsumowując: Przy wysokim poziomie Adrenaliny i niskim poziomie Noradrenaliny platforma przesuwa się na prawo i uruchamia spalanie tłuszczy. Rysunek nr 3A.

98. Natomiast przy wysokim poziomie Noradrenaliny i niskim poziomie Adrenaliny platforma przesuwa się na lewo i uruchamia się spalanie glukozy. Rysunek 3B .

99. W procesie przesuwania platformy współczulnej nie musi być zachowana kolejność. Zdarzają się sytuacje, że pod wpływem silnego, gwałtownego stresu, następuje gwałtowne szarpnięcie platformy współczulnej mocno na prawo lub mocno na lewo, co doprowadza do pominięcia wózka pośredniego. Podobnie jest w samochodzie gdzie kierowca może przełożyć bieg trzeci na bieg piąty.

100. Taki system pozwala na szybką zmianę emocji PRZYKŁADOWO W zakładzie pracy do pracownika podchodzi szef i mówi. „Janusz, dzisiaj zostajesz po godzinach pracy, czeka ciebie ciężka robota” ADRE. „Przyjeżdża do naszej firmy delegacja zagraniczna – no wiesz, te dwie ładne blondynki. Musisz dotrzymać im towarzystwa” NORA Nagle podchodzi do Janusza kolega i mówi: „Janusz, poważna sprawa, przyjechała po ciebie policja” ADRE (ketogeneza)

DOPAMINA JAKO WSPARCIE ENERGETYCZNE

101. Wydzielająca się dopamina zaangażowana jest w procesy energetyczne organizmu Jako szczególny dopalacz wzmacnia procesy energetyczne Adrenaliny popychając platformę metaboliczną na prawo prawym. Rysunek 3C .

102. Innymi słowy wydzielona dopamina jako nagroda pozwala pozbyć się energii. Średnie dawki dopaminy wspierają spalanie glukozy, natomiast duże dawki dopaminy wspierają produkcje glukagonu. Jest to ten sam hormon, który wydziela się razem z Adrenaliną Rysunek nr

103. W cukrzycy typu II silny stres noradrenalinowy jest dodatkowo pogłębiony przez brak dopaminy. Rys. 3D . Dopamina która uwalnia się w pewnych okolicznościach o których zaraz powiemy wspomaga Adrenalinę w procesie spalania związków energetycznych kierując platformę metaboliczną na prawo Rys. 3D .

104. Dopamina wspiera Adrenalinę poprzez uwalnianie glukagonu. Ma to szczególne znaczenie, gdy stres Noradrenalinowy jest bardzo silny. U chorych na cukrzycę typu II Brak dopaminy oraz zbyt silne i przewlekłe działanie Noradrenaliny jest powodem niniejszej choroby.. Brak dopaminy potwierdzają naukowe badania

. [460] [460A] [461] [461A] [462] [462A]

105.Brak spalania glukozy nie występuje w chorobie Parkinsona, ponieważ w chorobie tej nie występuje nadmiar Noradrenaliny tylko jej niedobór. Powoduje to, że proces spalania glukozy nie jest zablokowany wysoką Noradrenaliną Rys. 3E

REGUŁA KOLEJNOŚCI WYDZIELANIA

106. Jeżeli człowiek wcześniej nie odczuwał noradrenalinowego stresu, dopamina się nie wydzieli. Każde wydzielanie dopaminy, ma charakter nagrody I musi być poprzedzone wydzielaniem noradrenaliny.

107. Noradrenalina i dopamina to dwa neuroprzekaźniki, które tworzą mechanizm dwuczłonowy. Pojedynczy neuroprzekaźnik nie uruchamia glikolizy. Mechanizm ten można przyrównać do łuku, w którym naciąga się strzałę. Narastanie stresu noradrenalinowego – czyli spiętrzanie energii odpowiada naciąganiu łuku, natomiast wydzielanie dopaminy — to puszczeniu strzały i uwolnienie energii

108. Dopamina nie będzie wydzielana ani wtedy, gdy łuk nie zostanie w ogóle naciągnięty, ani wtedy, gdy zostanie naciągnięty zbyt mocno. Zjawisko to wiąże się z poziomem noradrenaliny, który warunkuje optymalny moment „puszczenia strzały”.

109. Potwierdzają to badania na szczurach, w których wykorzystano dwa neuroprzekaźniki Noradrenalinę i Dopaminę a ich łączne zastawienie uruchomiło proces glikolizy [350][350A] i ludziach [Poszukać]

110. Każde wydzielanie dopaminy musi być poprzedzone wydzielaniem Noradrenaliny. Dopamina jest elementem nagrody. Przed jej otrzymaniem musi nastąpić okres oczekiwania, zniecierpliwienia i emocjonalnego napięcia i wysiłku. Gdy organizm dostaje coś za darmo, nie odczuwa przyjemności i dopamina nie wydziela się.

111. W literaturze naukowej można spotkać dużo przykładów, które zakłada7ą tezę całkowicie odwrotną. Dopamina może pojawić się jako pierwsza. Podane przykłady są źle interpretowane a ich prawidłowe wyjaśnienie można znaleźć TUTAJ.

REGUŁA NACIĄGNIĘTEJ STRZAŁY

112. Noradrenalina, która wytwarza napięcie nerwowe, spiętrzenie energii To napięcie wyzwala lęk przed brakiem bodźców w otoczeniu, czyli jest to strach przed samotnością izolacją, odrzuceniem, brak akceptacji, wykluczeniem) Proces ten można przyrównać do naciągania strzały oraz

113, DOPAMINA, która rozładowuje to napięcie poprzez wystrzał energii, dając organizmowi siłę do działania. Organizm doznaje ulgi, szczęścia i spełnienia nagromadzonych pragnień. Wystrzelona dopamina to prawdziwa nagroda, która jest poprzedzona okresem oczekiwania, niepokoju,

114. Proces ten można przyrównać do wystrzelonej strzały. Biorą w tym udział ładunki elektryczne w synapsach. W dopaminowym pobudzeniu na przywitanie podajemy rękę , radośnie mówimy dzień dobry, uśmiechamy się , mówimy coś przyjemnego lub zabawnego, składamy propozycję spotkania, dajemy spontanicznego buziaka.

115. Mocno zaawansowana samotność skutkuje cukrzycą typu 2 i brakiem spalania glukozy. Spalanie glukozy następuje w procesie glikolizy a końcowym związkiem tego procesu jest mleczan. [ X ] Jego silne wydzielanie zaobserwowano w eksperymencie, w którym stworzono stresującą społeczną sytuację mowa tu o Test TAWERNA.

====================================================

Według teorii i dwóch stresów, gdy człowiek wychodzi ze stresu adrenalinowego, wydziela się serotonina. Natomiast gdy człowiek wychodzi ze stresu noradrenalinowego, wydziela się dopamina. Obrazuje to poniższy schemat. Rys. 4

. DOPAMINA I SEROTONINA

W chorobie Parkinsona zaobserwowano niedobór Noradrenaliny

’https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/25297066/

Dopamina wydzieli się u chłopaka gdy po okresie oczekiwania i niepewności dziewczyna pozwoli zaprosić się do kawiarni, nieoczekiwanie pojawi się na tym spotkaniu, pozwoli chwycić się za rękę, pozwoli się pocałować. wyrazi zgodę na spotkanie, pojawi się na tym spotkaniu.

Dlatego dziewczyny tak panicznie boją się narzucać chłopakom i jednocześnie czują potrzebę stwarzania mężczyznom barier i trudności . Mężczyzna musi być myśliwym, musi polować lub czekać na nagrodę. Z drugiej strony dla dziewczyn lub kobiet określenie jesteś łatwa lub jesteś łatwa do zdobycia jest obraźliwe.

DWAJ PRZYJACIELE NORADRENALINA DOPAMINA

PPP1. Podobnie jest w chorobie Parkinsona, gdzie dopamina aby działała musi pojawiać się w obecności Noradrenaliny. Potwierdzają to naukowe eksperymenty w których wzmocniono działanie Noradrenaliny w obecności L-Dopy Idazoksan blokuje receptory α2-adrenergiczne w organizmie działają jako autoreceptory hamujące uwalnianie noradrenaliny. Kiedy idazoksan je blokuje, efekt jest taki, że hamowanie uwalniania noradrenaliny zostaje zniesione, czyli w praktyce wzrasta poziom noradrenaliny w synapsach nerwowych [777] [777A] [778] [778A]

Każdy wyrzut Dopaminy musi być poprzedzony Noradrenalinowym stresem. Jeżeli ktoś jest nachalny, narzuca się, nieustannie nachodzi wszystkim się interesuje, do wszystko się wtrąca, ciągle chce pomagać, wówczas mózg drugiej osoby, przestaje produkować dopaminę. Człowiek robi się chłodny i obojętny. Przy masowym nawale takich bodźców pojawia się choroba Parkinsona.

Dlatego Hitler i papież Jan Paweł II chorowali na tą chorobę. Przyczyną były ogromne masy ludzi, którzy swoich przywódców czcili, wielbili, okazywali im podziw i zainteresowanie. Ci obaj panowie nigdy nie czuli się samotni i odizolowani. Przeciążony system nerwowy nie wytrzymał i przestał produkować dopaminę.

W tym momencie warto zauważyć , że mózg przestaje produkować dopaminę w dwóch skrajnych przypadkach.

Pierwszy przypadek – Gdy otrzymuje zbyt dużą ilość dopaminowych bodźców (silne zainteresowanie) a jednocześnie jest brak jest bodźców, które wyzwalają Noradrenalinę. Pojawia się wówczas choroba Parkinsona.

Dowód

DOWÓD

https://translationalneurodegeneration.biomedcentral.com/articles/10.1186/2047-9158-1-4
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/25297066/
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3103977/

Ponieważ osoby towarzyskie często gestykulują i machają w rozmowie rękoma, szczególnie w kierunku tłumów, powstają zakłócenia w neuronach i pojawiają się drżące ręce.

Drugi przypadek gdy mózg otrzymuje zbyt dużą ilość bodźców, które wyzwalają noradrenalinę (samotność i brak zainteresowania) Wówczas pojawia się cukrzyca typu II. Potwierdzają to liczne naukowe badania

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/36168066/

Dodatkowo pojawia się zespół niespokojnych nóg. Szczególnie wtedy, gdy osoba samotna rozładowuje swój stres regularnymi spacerami.

Brak dopaminy u chorych na cukrzycę typu drugiego upośledzenia procesy spalania i utleniania glukozy. Następuje to w metaboliczny procesie glikolizy. Objawia się to podwyższonym poziomem cukru w układzie krwionośnym.

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/170752/
https://link.springer.com/article/10.1007/s11356-022-20445-1

Na podstawie zbiegu tych dwóch zdarzeń możemy wnioskować, że wyprodukowana w mózgu dopamina stymuluje spalanie cukrów a jej brak powoduje cukrzycę.

Potwierdzają to liczne badanie naukowe.

XXXX

Na szczególną uwagę zasługuje eksperyment w którym wywołano stres u badanych osób tzw stres społeczny w Trewirze. Celem badań było wywołanie stresu społecznego u osób biorących udział w egzaminie przed komisją weryfikacyjną. Na podstawie publicznych wystąpień miano ocenić przydatność kandydata do pracy.

DOWÓD 344

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/22797365/

https://en.wikipedia.org/wiki/Trier_social_stress_test

W czasie badania zauważono, że u kandydatów w osoczu pojawiło się duże stężenie mleczanu. W tym momencie warto wyjaśnić, że mleczan jest końcowym związkiem glikolizy – procesu spalania glukozy. Dowodzi to, że w czasie stresu społecznego kandydaci spalali cukier.’ DOWÓD

Dlatego wielu badaczy zaleca leczenie cukrzycy typu drugiego bromokryptyną, l

https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fcdhc.2023.935872/full

Na początku artykułu powiedzieliśmy, że człowiek wychodząc ze stresu noradrenalinowego wydziela dopaminę. W tym momencie warto dodać, że Dopamina stymuluje wydzielanie testosteronu.

Analogicznie jest ale nieco inaczej w przypadku stresu Adrenalinowego. Ciągłe przebywanie w tym stresie powoduje wydzielanie Kortyzolu. Natomiast gdy człowiek wychodzi z tego stresu, jego organizm wydziela serotoniną.

Serotonina jest hormonem, który uwalnia się, gdy człowiek pokonuje wroga, osiąga zwycięstwo i stabilizację. Uwolniona serotonina daje uczucie szczęścia, błogości, dobrostanu, sytości i panowania nad otoczeniem. Jest to także wyciszenie i ukojenie.

Serotonina eliminuje uczucie strachu i bólu, toteż osoby, które mają jej obniżony poziom, bardzo boleśnie i nerwowo reagują bodźce. Obniżony poziom serotoniny zaobserwowano u samobójców[1], a także u osób, które mają stany lękowe i fobie. Niski poziom serotoniny występuje u dzieci z nadwrażliwością na bodźce, u kobiet przed okresem menstruacyjnym i u morderców. Niski poziom serotoniny pojawia się gdy człowiek odczuwa strach przed głodem.

Na niedobór serotoniny cierpią osoby otyłe, które mają nawyk wyciszania swojego stresu obżarstwem. Spożyty pokarm, gdy zapełni swoją treścią pokarmową cały żołądek powoduje odruchowe wydzielanie serotoniny. Ten sam hormon można wyzwolić zwężając operacyjnie żołądek czy popijając duże ilości wody.

Odmienne skutki fizjologiczne powoduje wysoki poziom serotoniny. Serotonina hamuje adrenalinowy stres, eliminuje uczucie strachu, lęku i niepewności. Podobnie jak alkohol dodaje pewności siebie i odwagi.

W strukturach pamięci eksponuje słabe elementy wroga i podkreśla mocne atuty własnego ciała lub uzbrojenia. Namawia do działań zaczepnych, zbrojnych i wojowniczych. Wysoki poziom serotoniny odkryto u szczurów, które zostały przywódcami stada, u ludzi którzy uprawiają sporty ekstremalne jak i u anorektyczek, które uzyskują poczucie panowania nad własnym ciałem, w momencie gdy są głodne.

Nadmiernie wysoki poziom serotoniny powoduje, że człowiek jest przesadnie spokojny i nie dostrzega zagrożeń, jest otępiały, z relaksowany i odprężony. W ludzkim organizmie odpowiednikiem serotoniny jest morfina, heroina i marihuana i alkohol.

Osoba z dużą ilością, stale utrzymującej się serotoniny, nie odczuwa potrzebnego do przetrwania strachu. Przykładowo osoba taka może ze stoickim spokojem pracować i poruszać się na rusztowaniach zamontowanych wokół drapacza chmur. Jej patologiczny nadmiar nierzadko jest spowodowany niedoborem enzymu MAO, który dokonuje wychwytu zwrotnego tego związku w obrębie komórki nerwowej.

Osoby z nadmiarem serotoniny, aby wyrywać się ze stanu znużenia i obojętności, same, celowo nastawiają się na silne bodźce – które wyzwalają adrenalinę. Przykładowo zostają kaskaderami, uprawiają sporty ekstremalne, dokonują samookaleczenia, kradzieży, włamują się do cudzych pomieszczeń. Dla rozrywki i podniety potrafią wejść w konflikt z przypadkową osobą, pobić ją, a nawet zabić. Mogą też popełnić samobójstwo.

ODMIENNA REAKCJA NA BODŹCE

Ponieważ różni ludzie, różni pacjenci mają indywidualną wrażliwość na bodźce dlatego różnie reagują na to samo zjawisko.

Podajmy prosty przykład. Pani Kasia boi się wejść do windy. Dlaczego ponieważ boi się że winda spadnie z wysokości i ją zabiję. Podczas zabijania otrzymuje silny ból, silne bodźce.

Natomiast pan Krzysiu boi się wejść do windy ponieważ ma obawy że winda ulegnie awarii i stanie między piętrami. Tym samym pan Krzysiu zostanie uwięziony odizolowany i odseparowany. Stojąc w windzie będzie dokuczał mu brak bodźców w otoczeniu.

Podajmy drugi przykład.

Mężczyzna, amerykański żołnierz wraca z wojny do swojego kraju. Na lotnisku wysiada z samolotu i spotyka swoją rodzinę czyli żonę i dwoje dzieci. Rodzina widząc powracającego męża i ojca wpada w euforię. Odczuwa ogromną radość. Mózg żony wydziela serotoninę. Nareszcie mąż pomoże jej w obowiązkach domowych i rodzinnych. Natomiast mózg dzieci może wyrzucać dopaminę. Nareszcie tata będzie się z nimi bawił, wyciągnie ich z nudy i monotonii. Tym bardziej, że rodzina mieszka na peryferiach miasta, na odludnym terenie, gdzie brakuje ludzi, innych dzieci i rozrywki.

A teraz bardzo ciekawy przykład naukowego eksperymentu ,który podaje cztery odmienne wyniki badania.

Czterech pacjentów w tym samym wieku i tej samej płci wsadza się do nowo zaprojektowanego samochodu. Pacjenci siadają na dwóch tylnych siedzeniach. Samochód się rozpędza w mieście do prędkości 100 km na godzinę.

Po godzinie jazdy pacjenci wysiadają z samochodu a naukowcy badają krew ewentualnie mocz pod względem uwolnionych neuroprzekaźników i hormonów.

Okazuje się, że każdy z pacjentów ma inne wyniki. Pacjent pierwszy w czasie jazdy samochodem Nudził się i jego organizm wyprodukował noradrenalinę.

Drugi pacjent czuł się w bardzo dobrze ocenił jazdę jako jazdę rozrywkową i przyjemną i jego organizm wydzielił dopaminę.

Trzeci pacjent w czasie jazdy cały czas odczuwał strach. Jazda samochodem wydawała mu się bardzo szybka i jego organizm wydzielił adrenalinę.

Czwarty pacjent w czasie jazdy odczuwał strach ale potem go opanował o swoim z szybką jazdą. Zaczął odczuwać przyjemność ze szybkiej jazdy i jego organizm wyzwolił serotoninę.

DWA RODZAJE MIŁOŚCI